Can Yücel Anladım Şiirin Yaşama Dair Söyledikleri
Can Yücel Anladım Şiiri – Günay Aktürk Yorumu. Bu çalışma, şiirin duygusunu yalın ve etkili bir seslendirmeyle sunarken tam metni de izleyiciye bütünlüğüyle aktarıyor.
Bazen bir kırgınlıkta, bazen bir sevgide, bazen de insanın kendine itiraf edemediği bir gerçekte gizlenen o fark ediş hâli… Şiirdeki her dize, büyüyebilmek için geçmemiz gereken ince eşiklere dokunur. Bu okuma, duygunun acele etmediği; sessizliğin bile bir şey söylediği bir karşılaşma niteliğinde.
Can Yücel Anladım Şiiri – Günay Aktürk Yorumu
Can Yücel Anladım Şiiri Sözleri
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,
kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım.
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil…
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış.
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden.
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş…
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım!
Bir insanı herhangi biri kırabilir
Ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş.
Çok acıttığında anladım!
Fakat hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını.
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet.
Yüreğini elime koyduğunda anladım.
”Sana ihtiyacım var, gel!” diyebilmekmiş güçlü olmak.
Sana: ”Git!” dediğimde anladım.
Biri sana ”git” dediğinde: ”Kalmak istiyorum.” diyebilmekmiş sevmek.
Git dediklerinde, gittiğimde anladım…
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan.
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım…
Özür dilemek değil, ”Affet beni!” diye
haykırmak istemekmiş pişman olmak.
Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş.
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış.
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.
Ölürcesine isteyen, beklemez,
sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi.
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.
Sevgi emekmiş. Emek ise vazgeçmeyecek kadar
ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…
📌 Not: Bu şiirin Can Yücel’e ait olduğuna dair kesin bir kaynak bulunmamaktadır; internette dolaşan anonim bir metin olma ihtimali yüksektir.
