Shakespeare’in Değil, İnsanlığın Karanlık İksiri
Cadı Kazanı, Shakespeare’in Macbeth oyunundaki üç cadının korkunç bir iksir hazırladığı, karanlık ve gizemli bir sahnenin merkezinde yer alır. Gök gürültüleri eşliğinde başlayan bu ritüelde cadılar, kazana tuhaf malzemeler atarak uğursuz karışımlarını hazırlar ve karanlık kehanetlerini dile getirir. Peki, bu ürpertici kazanın içinde neler kaynar?
Cadı Kazanından Bir Sahne: Kayna Kazanım Kayna

Bir mağara. Ortada bir kaynar kazan. Gök gürler ve üç cadı girer.
“Tekir kedi tam üç kez miyavladı. Kirpi üç kez fısladı, bir kez tısladı. Guguk kuşu: “Vakittir vakit.” Dedi.
Kayna kazan biz dönelim peşinde. Kokmuş işkembeyi attım içine. Soğuk soğuk taş altında kurbağa, otuz bir gün otuz bir gece zehir zehir zehrini toplaya. Kazanımda ilk önce o kaynaya.
Acı üstüne acı, kan üstüne kan… Kayna kazanım kayna, yan ateşim yan.
Kara yıla kıtır kıtır kesilsin. At kazana fıkır fıkır kaynasın. Semender gözü, kurbağanın başparmağı.
Köpek dili, yarasanın kıkırdağı. Yılan dişi, çıyan kuyruğu. Puhu kanadı, kertenkele budu fokurdayıp pişsin kazanda: bir cehennem yemeği acılığında. Acı üstüne acı, kan üstüne kan… Kayna kazanım kayna, yan ateşim yan.








