Kırklar Cemi

Kırklar Cemi, insanın nefsle yüzleşmesini, sırra çağrılışını ve içsel arınmayı düş diliyle anlatan dörtlüklerden oluşur. Şiir, cem metaforu üzerinden çokluğu birliğe, kelimeyi sükûta dönüştüren bir yolculuğu işler. Burada yol, dışarıda değil insanın özündedir.

Dün gece düşümde Peyik göründü
Kırkların cemine gel dedi bana
O an yüreğimden nefret arındı
Dara giden yolun sel dedi bana

Ak gönlünde karalara sur gördüm
Bir beden içinde berrak ser gördüm
Şu kırkların meclisinde sır gördüm
Kırkların kırkı da bir dedi bana

Hayalimle sınırımı zorladım
Çözmeye zihnimde yol bulamadım
Utanarak şu nefsimi horladım
Gayretin çözmeye az dedi bana

Günay’ım dinledim birçok kelime
Sözleriyle kilit vurdu kinime
Bıraktı nefsimle beni kendime
Özünde yolunu bul dedi bana

Günay Aktürk