Dedeme Şiir | Eyüp Aktürk

Eyüp Aktürk, dedemiz Dursun Aktürk’ü çok severdi. Dedemin hayatının son dönemlerinde yaşadığı sıkıntılara ve günden güne güçten düşmesine o da tanıklık etti. “Dedeme Şiir” onun bu acı karşısında duyduğu üzüntüyü, çaresizliği ve içindeki isyanı anlattığı bir şiir. Dedemin son üç ayını yatağa bağlı geçirdiği o zor günlerin izlerini, bu dizelerde bugün daha açık görmek mümkün. Bu yüzden bu şiir benim için, ailemizin hafızasında kalan acı bir dönemin de hatırası…

Şeyla gözlerinden süzülen mana
Harap etti beni yıktı el-aman
Kaybolan pırıltı çözülen sima
Beni ateşlerde yaktı el-aman

Bakışları gizli yalvarış gibi
Sanki bu âlemden yol veriş gibi
Ayrılan dostuna gül veriş gibi
Manalı manalı baktı el-aman

Üstü başı kirin pisin içinde
Unutulmuş toprak tozun içinde
Yüreği kederli hüzün içinde
Gözlerinden yaşı aktı el-aman

Kalkamaz ayağa tutmaz dizleri
Kaybetmiş ferini görmez gözleri
İnan yıkar bir gün ahı sizleri
Derin derin için çekti el-aman

Suyunu içemez verilmeyince
Çiçek bile kurur derilmeyince
Sual edip halin sorulmayınca
Yarasına tuzlar ekti el-aman

Biçare adama etmeyin zulüm
Sizi de yakalar bir gün bir ölüm
Düşmüş yüreğine koyu bir yalım
Kaderine boyun büktü el-aman

Göz pınarı doldu gayri akmıyor
Hiç bir acı artık yürek yakmıyor
Kefen bile bedenini sıkmıyor
Yüreğine hançer soktu el-aman

Eyup Aktürk