Bir Bedende Can Oldum

Bir Bedende Can Oldum

 

Dünya hali bir bozulmuş talanken
On sekiz bin âleminde hayalken
Düne kadar varlığım bir yalanken
Gör ki bu gün bir bedende can oldum

Açıp görünmeyen gönül gözünü
Amaç edip mürşidimin sözünü
Dara çekip şu nefsimin hazzını
Döndüm özüme de yine ben oldum

Yakıp serde kine dönmüş ahtımı
Ak eyleyip karalardan bahtımı
Terk eyleyip sarayımda tahtımı
Hakkın sağdık canlarına han oldum

Kerbela çölünde cefa çekerek
Günay’ım Banaz’da dara çıkarak
Kırkların Ceminde niyaz ederek
Sevgi olup kırk kişiye pay oldum

 


Günay Aktürk

 

Posted by Günay Aktürk

Bütün noktalama işaretleri arasında en çok ünlemi severim ben. Boylu posludur o, babayiğittir. Hele ki topuklu giyerse boyu boyuma bile ulaşır. Üç noktayı üst üste koysan bir ünlem etmez. Eğer bir yerde "Gitme ha" çığlığı kopmuşsa, orada kesin ünlemin parmağı vardır. Tehlikelidir de. "Ee, yeter artık" da onun başının altından çıkar. Otoriterdir. "Çık dışarı, gel buraya, çabuk eve git" başlı başına onun icatlarıdır. Efkâr bastı mı, "eh" de, "ah" de yapıştır sonuna ünlemi. Virgül gibi yarım bırakmaz işini. Nokta gibi kestirip atmaz. Ne bok yediği belli değildir işin aslı. Ne alttan tiresi, ne üstten kesmesi vardır. Parantez gibi gizli saklısı da yoktur onun. Bakmayın çok sevdiğime onu. Çok sevilen her zaman yararlı değildir. Vay zavallı! Vah sersem!" Günay Aktürk

Website: http://www.gunayakturk.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir